درام (169 اثر)

از زمانی که میکو اینوئه ۲۳ ساله از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده، به یک چیز باور دارد: اینکه در توکیو شیطانی در کمین است. حضور این شر باعث شده او احساس بی‌حوصلگی و بی‌هدفی کند و هیجان سال‌های جوانی‌اش را از دست بدهد؛ تا جایی که مدام از خود می‌پرسد واقعاً از زندگی چه می‌خواهد.

جالب اینکه وقتی میکو ایدهٔ استعفا از کارش را با دوست‌پسرش، ناروئو تاندا، مطرح می‌کند، او در حالی که نیمه‌خواب است موافقت می‌کند. میکو که از همان جملات خواب‌آلودِ دلگرم‌کننده الهام گرفته، شتاب‌زده زندگی قبلی‌اش را رها می‌کند تا از نو شروع کند—و تاندا هم کمی بعد همین کار را می‌کند.

آن دو با هم به رؤیاهای دوران دانشجویی‌شان فکر می‌کنند و تصمیم می‌گیرند «روتی»، گروه موسیقی قدیمی تاندا، را دوباره احیا کنند. اما درست وقتی با اعتمادبه‌نفس در کنار دوستان قدیمی‌شان و با ساز در دست ایستاده‌اند، زندگی ضربه‌ای کاملاً غیرمنتظره به آن‌ها می‌زند و میکو و دوستانش را مجبور می‌کند با تکه‌های شکستهٔ رؤیاهایشان روبه‌رو شوند.

«سولانین» داستانی صمیمی از عشق، فقدان و اندوه است؛ روایتی دربارهٔ آدم‌های بیست‌وچندساله‌ای که اغلب در شکاف‌های جامعه گم می‌شوند.

دوران سنگوکو...
زمانه‌ای که باختن در یک نبرد، به معنای از دست دادن همه‌چیز بود.

«قدیس شمشیر»، ایشین آشینا، در پی تسلط بر سراسر جهان است...
تا اینکه با ساموراییِ خاصی روبه‌رو می‌شود...

بعد از اینکه آدل پسربچه‌ای را نجات می‌دهد و به‌طور اتفاقی یک انگشتر جادویی به دست می‌آورد، ناگهان ده سال به آینده منتقل می‌شود—آن هم در قالب یک قمارباز حرفه‌ای و مشهور.

به درخواست گرندمستر رودی، او در یک تورنمنت قمار شرکت می‌کند و در آنجا با «یانگ مستر الفنهایم» روبه‌رو می‌شود؛ کسی که نام، طرز صحبت و ظاهرش به شکلی عجیب برایش آشناست. این حس عجیب دژاوو از کجا می‌آید؟

«نمی‌دانم تا به حال شنیده‌ای یا نه، اما یانگ مستر الفنهایم حتی با یک کشتی راهی دریا شد تا با استفاده از یک آونگ به‌عنوان طعمه، عشق اولش را پیدا کند.»
«عشق اولش؟»

و از همه عجیب‌تر اینکه، ظاهراً آدل شباهت زیادی به توصیفی دارد که از عشق اول او شده است…

چه با پرت کردن خودش از بالکن، چه با نوشیدن سم یا حتی فرو کردن خنجر در بدنش، اریس میسریان هر راهی را برای پایان دادن به زندگی فلاکت‌بارش امتحان کرده تا به خانهٔ واقعی‌اش در کرهٔ جنوبی برگردد.

اما او در دنیای رمانی گیر افتاده که فقط نگاهی گذرا به آن انداخته بود—و تا زمانی که نقش خود را به‌عنوان یک شخصیت فرعی، یک شرور دیوانه، کامل نکند، مرگ هم از او دریغ می‌شود. هیچ نقطهٔ روشنی در وضعیتش وجود ندارد؛ اطرافش پر است از کسانی که مشتاق دیدن تحقیر و رنج کشیدنش هستند.

اریس به‌جای تلاش برای تغییر داستان، کاملاً نقش «شرور داستان» را می‌پذیرد. آرزویش این است که بمیرد و دیگر در این دنیا تناسخ نشود تا هرچه زودتر به واقعیت خودش بازگردد. برای همین باید بگذارد داستان همان‌طور که نوشته شده پیش برود و در نهایت با حکم اعدام بمیرد.

در این میان، از جایگاه والای اجتماعی‌اش استفاده می‌کند تا دیگران را به بازی بگیرد و کسانی را پیدا کند که بتوانند روحش را به کره بازگردانند. حتی اگر قوانین سخت‌گیرانهٔ داستان سد راهش باشند، اریس تصمیم گرفته هر قانونی را بشکند تا بالاخره از این دنیای نفرین‌شده فرار کند.

هارلی فکر می‌کرد ازدواج بلیت خروجش از خانه‌ی خانوادهٔ ارنست و دوری از سه پسر آن خانواده—همان آزاردهندگان همیشگی‌اش—خواهد بود.

اما در شب عروسی‌اش، ناگهان بیست سال به گذشته بازمی‌گردد؛ به دوران نوجوانی‌ای که امیدوار بود هرگز دوباره به یاد نیاورد. حالا که فرصتی دوباره برای کودکی به دست آورده، هارلی مصمم است در برابر زورگویی‌ها بایستد.

با این حال، آنچه با تلافی و مقابله آغاز می‌شود، کم‌کم به آشتی و درک متقابل می‌انجامد؛ زیرا هارلی و برادران ارنست به‌تدریج دردها و رنج‌های یکدیگر را بهتر می‌فهمند.

شویای ایشیدا، دانش‌آموز دبستانی، وقتی شوکو نیشیمیا، دختری آرام و کم‌شنوا، به کلاسشان منتقل می‌شود، حس بدی نسبت به او پیدا می‌کند. بعد از ورود شوکو، شویا و دوستانش شروع به آزار و اذیت او می‌کنند و او را به هدفی بی‌دفاع برای تمسخر و خشونت تبدیل می‌کنند. این زورگویی‌های مداوم مدرسه را برای شوکو به جهنمی واقعی بدل می‌کند؛ جایی که حتی معلم‌ها هم نسبت به این وضعیت بی‌تفاوت می‌مانند.

Koe no Katachi داستانی تلخ و تأثیرگذار از قربانی شدن شوکو در برابر زورگویی روایت می‌کند؛ اما در کنار آن، قصه‌ای درباره امید، پشیمانی و رستگاری نیز هست.

جو «جی» جا-هیون، دانش‌آموز سال دوم دبیرستان، از کودکی زیر بار انتظارات سنگین دیگران بزرگ شده و احساس می‌کند موظف است با درس خواندن به بالاترین جایگاه برسد. با وجود اینکه عنوان رئیس دانش‌آموزی دبیرستان تائه‌یانگ را به دست آورده، همچنان بی‌وقفه درس می‌خواند و همین موضوع فرصت چندانی برای دوست‌یابی برایش باقی نمی‌گذارد.

با این حال، جی استعداد خارق‌العاده‌ای در دوچرخه‌سواری دارد و تکنیکش حتی دوچرخه‌سواران باتجربه را هم شگفت‌زده می‌کند؛ استعدادی که نشان می‌دهد او فراتر از ظاهر آرام و درس‌خوانش است. یک بعدازظهر، زمانی که جی با سرعت بالا در حال سر خوردن و مانور دادن با دوچرخه‌اش است، توجه هم‌کلاسی‌اش یون مینو را جلب می‌کند. مینو که از مهارت بی‌نظیر او شگفت‌زده شده، خیلی زود تلاش می‌کند جی را به گروه دوچرخه‌سواری‌اش دعوت کند، اما جی با سردی این پیشنهاد را رد می‌کند.

مینو که مصمم است لذت دوچرخه‌سواری گروهی را به جی نشان دهد، پیشنهادی ساده مطرح می‌کند: مسابقه‌ای با یکی از اعضای تیمش. اگر جی برنده شود، مینو قول می‌دهد دیگر مزاحمش نشود.

ناتسورو نانائو، پسری یازده‌ساله، مهاجم اصلی تیم فوتبال مدرسه است، اما به‌دلیل اتفاقی که پس از انتقالش به مدرسه‌ی فعلی رخ داده، در صحبت کردن با دخترها دچار مشکل است. از آنجا که پدرش سال‌ها پیش از دنیا رفته، او تنها با مادرش زندگی می‌کند؛ با این حال، این موضوع مانعی برای دنبال کردن علاقه‌ی عمیقش به فوتبال نیست، چرا که آرزو دارد در آینده بازیکن حرفه‌ای شود.

روزی، یکی از هم‌کلاسی‌هایش به نام ریو سوزومورا به او نزدیک می‌شود؛ دیداری که آغازگر نقطه‌ی عطف بزرگی در زندگی ناتسورو است. ناتسورو پس از صحبت با ریو، فوراً به او علاقه‌مند می‌شود. مدتی بعد، وقتی یک گربه‌ی رهاشده را نجات می‌دهد، در مسیر سوپرمارکت با ریو و برادر کوچکش یوتا برخورد می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد از گربه نگهداری کنند؛ پیشنهادی که آن‌ها می‌پذیرند.

اما زمانی که ناتسورو به خانه‌ی آن‌ها می‌رود، با صحنه‌ای شوکه‌کننده روبه‌رو می‌شود: این خواهر و برادر به‌تنهایی و در خانه‌ای بسیار نامرتب زندگی می‌کنند؛ رازی که ریو به‌شدت می‌خواهد پنهان بماند. با گذشت زمان و نزدیک‌تر شدن ناتسورو به آن‌ها، شرایط زندگی‌شان و دلایل این پنهان‌کاری به‌تدریج آشکار می‌شود.

کاسومی آرا‌یی تنها شش سال داشت که جهان در هرج‌ومرج فرو رفت؛ زمین‌لرزه‌ها آغاز شدند، بیماری‌ها مانند آتش گسترش یافتند و جامعه در چنگال زمستانی ابدی رو به فروپاشی رفت. تنها دلخوشی او در زمان حال، یک مغازه‌ی قدیمی و متروکه‌ی لوازم‌التحریر است که در میان آشوب دنیا، در برابر گذر زمان دوام آورده است. کاسومی اغلب در آنجا، با استفاده از مجموعه‌ای بزرگ از خودکارهای رنگارنگ، شخصیت انیمه‌ی محبوبش میراکل مومو را نقاشی می‌کند تا وقتش بگذرد.

در سوی دیگر، پس از مرور خاطرات روزهای پیش از پایان دنیا با یکی از دوستانش، جوانی تصمیم می‌گیرد به مغازه‌ی لوازم‌التحریر خانوادگی‌شان بازگردد. او در آنجا با نقاشی کاسومی روبه‌رو می‌شود. این تصویر حس نوستالژی را در او زنده می‌کند و باعث می‌شود همان شخصیت انیمه را بکشد؛ کاری که به شکل غیرمنتظره‌ای آغازگر نوعی ارتباط میان این دو فرد نامحتمل می‌شود.

آیومو فوجینو، دانش‌آموز کلاس چهارم، به‌طور منظم مانگای چهارقابی برای روزنامه‌ی مدرسه می‌کشد و به‌عنوان بهترین طراح کلاسش مورد تحسین قرار می‌گیرد. اما یک روز، معلمش از او می‌خواهد که یکی از بخش‌های مانگای روزنامه را به دانش‌آموزی غایب به نام کیوموتو واگذار کند.

وقتی مانگای کیوموتو در کنار اثر فوجینو منتشر می‌شود، به‌خاطر جزئیات هنری فوق‌العاده‌اش تحسین زیادی دریافت می‌کند؛ موضوعی که حسادت شدید فوجینو را برمی‌انگیزد. او که حاضر نیست از کسی شکست بخورد که به‌ندرت به مدرسه می‌آید، با تمام توان خود را وقف یادگیری و پیشرفت در مانگاکشی می‌کند.

با گذشت زمان اما، هرچه تلاش می‌کند، فاصله‌اش با کیوموتو کمتر نمی‌شود و هدف پیشی گرفتن از او بیش از پیش دور از دسترس به نظر می‌رسد. در نهایت، فوجینو که حالا به کلاس ششم رسیده، تسلیم می‌شود و مانگا کشیدن را کنار می‌گذارد.

روز فارغ‌التحصیلی فرا می‌رسد و از فوجینو خواسته می‌شود مدرک فارغ‌التحصیلی کیوموتو را به او تحویل دهد. این اتفاق باعث می‌شود آن دو به‌طور غیرمنتظره‌ای با هم روبه‌رو شوند؛ دیداری تصادفی که پیامدهایش بسیار فراتر از چیزی خواهد بود که هرکدام می‌توانستند تصور کنند.

یووتا ایتو که مادرش از یک بیماری لاعلاج رنج می‌برد، بنا به خواسته‌ی او لحظات پایانی زندگی‌اش را فیلم‌برداری می‌کند. از لبخند درخشانش در کنار خانواده گرفته تا زمانی که بیماری بدنش را در بیمارستان از پا می‌اندازد، یووتا ساعت‌ها و ساعت‌ها فیلم ضبط می‌کند. پس از مرگ مادرش، او این تصاویر را کنار هم می‌چیند و فیلمی از زندگی او می‌سازد تا در مدرسه به نمایش بگذارد؛ فیلمی که تصمیم می‌گیرد پایانش را با کمی خیال‌پردازی همراه کند. نام این اثر Dead Explosion Mother است و پایانش با یک انفجار واقعی رقم می‌خورد!

اما نمایش این فیلم، به‌دلیل نگاه به‌زعم دیگران نامناسب و بی‌احساسش به مرگ مادر، واکنش‌های تندی به دنبال دارد. یووتا که زیر بار این انتقادها خرد شده، به پشت‌بام بیمارستان می‌رود تا به زندگی‌اش پایان دهد؛ اما درست همان‌جا با دختری به نام اِری روبه‌رو می‌شود. اِری که شیفته‌ی فیلم او شده، از یووتا می‌خواهد فیلم تازه‌ای بسازد؛ فیلمی که از اثر قبلی‌اش هم فراتر برود و ثابت کند منتقدان اشتباه می‌کرده‌اند.

فیلمی که آن‌ها تصمیم می‌گیرند با هم بسازند، مرز میان واقعیت و خیال را محو می‌کند. و البته، اگر قرار باشد اثری از یووتا باشد، حتماً باید امضای شخصی او را داشته باشد—چاشنی کوچکی از خیال‌پردازی.

دانش‌آموزی برای ابراز علاقه‌اش، ترانه‌ای عاشقانه می‌نویسد، خودش آن را اجرا و ضبط می‌کند و در یوتیوب بارگذاری می‌کند و از دختر مورد علاقه‌اش می‌خواهد پیش از پاسخ دادن، ویدئو را تماشا کند. اما وقتی روز بعد به مدرسه برمی‌گردد، متوجه می‌شود که دختر ویدئو را در گروه لاین با کل کلاس به اشتراک گذاشته است.

در میان تمسخر هم‌کلاسی‌ها، دختر با لحنی طعنه‌آمیز از او عذرخواهی می‌کند و توضیح می‌دهد که ویدئو آن‌قدر خنده‌دار بوده که ارزش به اشتراک گذاشتن داشته است. با این حال، وقتی شبحی در ویدئو دیده می‌شود، تصمیم او برای حذف ویدئو متوقف می‌شود و یکی از هم‌کلاسی‌ها به او هشدار می‌دهد که بهتر است آن را پاک نکند.

به‌تدریج، پست یوتیوب او محبوبیت پیدا می‌کند؛ چرا که مخاطبان بیشتری متوجه ناهنجاری‌ها و اتفاقات عجیب در ویدئو می‌شوند و همگی در تلاش‌اند پیام‌های پنهانی را رمزگشایی کنند—پیام‌هایی که حتی خودِ سازنده‌ی ویدئو هم هرگز قصد انتقالشان را نداشته است.

آی هوشینو، دختری شانزده‌ساله، آیدلی بااستعداد و زیباست که طرفدارانش او را می‌پرستند. او در نگاه همه، نماد دختری پاک و بی‌عیب‌ونقص است؛ اما همیشه آنچه می‌درخشد طلا نیست.
گورو آمیِمیا، متخصص زنان و زایمان در منطقه‌ای روستایی و از طرفداران پروپاقرص آی است. به همین دلیل، وقتی این آیدل باردار سر از بیمارستان او درمی‌آورد، گورو کاملاً شوکه می‌شود. او به آی قول می‌دهد زایمانی امن برایش فراهم کند، بی‌آنکه بداند برخوردی با شخصی مرموز قرار است به مرگ نابهنگامش منجر شود—یا دست‌کم خودش چنین فکر می‌کند.

گورو وقتی چشمانش را باز می‌کند، خود را در آغوش آیدل محبوبش می‌یابد و متوجه می‌شود که به‌عنوان آکوا مارین هوشینو، پسر تازه‌متولدشده‌ی آی، دوباره متولد شده است! با دگرگون شدن کامل دنیایش، گورو خیلی زود درمی‌یابد که دنیای پرزرق‌وبرق سرگرمی، راهی پر از خار دارد و استعداد همیشه تضمین‌کننده‌ی موفقیت نیست.
اکنون این سؤال پیش می‌آید: آیا او با کمک همراهی عجیب و غیرمنتظره می‌تواند از لبخند آی—چیزی که بیش از هر چیز دوستش دارد—محافظت کند؟

بام بیست‌وپنجم تمام عمرش تنها بود تا اینکه راشل را ملاقات کرد. اما حالا راشل تصمیم گرفته از برج بالا برود و حاضر است برای این کار بام را پشت سر بگذارد. پس از آنکه راشل در پرده‌ای از نور ناپدید می‌شود، بام به دنبال او می‌رود و سوگند می‌خورد که از برج بالا برود به امید آنکه دوباره او را ملاقات کند. اما برج مکانی خطرناک پر از رازهای کهن، هیولاهای هولناک و انسان‌های شرور است. هر طبقه توسط یک «مدیر» محافظت می‌شود که چالشگران جسور را با آزمون‌های طاقت‌فرسا می‌آزماید و آن‌ها را تا مرز توانشان پیش می‌برد. هنگامی که بام با «هِدون»، مدیر طبقه اول، روبه‌رو می‌شود، درمی‌یابد که او یک «بی‌قاعده» است—کسی که توسط برج انتخاب نشده اما توانسته به‌طور مستقل وارد آن شود؛ رخدادی بسیار نادر در برج. با وجود این کشف، مسیر پیش رویش روشن است: چه ثروت، چه قدرت، چه شکوه، یا حتی دیدار دوباره با راشل—تمامی خواسته‌ها در بالای برج محقق خواهند شد.

کنزو تنما، جراح مغز و اعصاب سرشناس ژاپنی که در دوران پساجنگ در آلمان کار می‌کند، با انتخاب دشواری روبه‌رو می‌شود: اینکه عمل جراحی را روی یوهان لیبرت—پسربچه‌ی یتیم که در آستانه‌ی مرگ قرار دارد—انجام دهد یا روی شهردار دوسلدورف. در نهایت، تنما شهرت خود را به ریسک می‌اندازد و یوهان را نجات می‌دهد و عملاً شهردار را به حال خود رها می‌کند.

در پی این تصمیم، هاینمان، مدیر بیمارستان، تنما را از سمتش برکنار می‌کند و ایوا، دختر هاینمان، نامزدی‌شان را بهم می‌زند. با لکه‌ای بزرگ بر پیشانی و طردشده از سوی همکاران، تنما همه امیدش را به موفقیت حرفه‌ای از دست می‌دهد—تا اینکه قتل مرموز هاینمان بار دیگر فرصتی برایش فراهم می‌کند.

نه سال بعد، تنما ریاست بخش جراحی را بر عهده دارد و در آستانه‌ی نشستن بر کرسی مدیر بیمارستان است. هرچند در ابتدا همه‌چیز خوب به نظر می‌رسد، به‌زودی درگیر سلسله‌ای از قتل‌های هولناک در سراسر آلمان می‌شود. عامل این جنایات موجودی است—همان موجودی که تنما آن روز سرنوشت‌ساز، نه سال پیش، جانش را نجات داد.