اسم لیست:  عاشقانه

من از زمان تولدم تو این جهنم تاریک زندگی میکنم. توی اتاق زیرشیروونی تاریک و باریک و نمور. چون من دختر یک کولی ام که بدبختی رو ایجاد می‌کنه. امپراطوری ترامپ مادر بی گناه منو کشت. امپراطور و معبد و کل امپراطوری منو رها کردن. این رها شدن یه فرصته، اینجا داخل امپراطوری ترامپ من انتقام خودمو شروع میکنم. امپراطوری ترامپ باید کمی خشک شود، این خشکی به زودی برای من رودی گرانبها میشود. ...و انتقام را آغاز میکند.

من همون دخترِ منفیِ داستانم که قرار بود آخرش به دست قهرمان مرد کشته بشم، ولی خب می‌دونستم این یه کلیشه تکراریه! با خودم می‌گفتم باشه، مردنِ ناحق هم شد تاوانِ نقشی که داشتم. تا وقتی که فهمیدم اصلاً راه فراری از خط داستان اصلی ندارم. حالا که قراره طبق داستان حتماً بمیرم، پس بذار حداقل قبلش یه بوسه از شوهر(منظورش تجاوز به..) خوشتیپم بگیرم!… ولی یه لحظه صبر کن—چرا داستان اصلی داره عوض میشه؟

مومو آیاسه پس از آنکه به‌شکلی تند و بی‌رحمانه جواب رد می‌شنود، در حال دلخوری به پسری برمی‌خورد که مورد آزار و اذیت قرار گرفته است. او با مهربانیِ ناگهانی‌اش پسر را نجات می‌دهد، اما آن پسر که شیفته مسائل غیبی و ماورایی است، سعی می‌کند با او درباره علایق مشترکشان به امور فراطبیعی صحبت کند.

آیاسه ادعای او را رد می‌کند و می‌گوید خودش به ارواح باور دارد، نه مسائل غیبی؛ و همین موضوع بین آن دو بحثی راه می‌اندازد درباره اینکه کدام‌یک واقعیت دارد. برای اینکه مشخص شود چه کسی درست می‌گوید، قرار می‌گذارند جداگانه به مکان‌هایی بروند که به این پدیده‌ها نسبت داده می‌شود—آیاسه به جایی مرتبط با امور غیبی می‌رود و پسر به مکانی که گفته می‌شود ارواح در آن حضور دارند.

اما وقتی هرکدام به مقصد خود می‌رسند، معلوم می‌شود هیچ‌کدام اشتباه نمی‌کردند؛ هم مسائل غیبی واقعی‌اند و هم ارواح وجود دارند! این اتفاق سرآغاز ماجراجویی آن‌ها می‌شود؛ سفری برای روبه‌رو شدن با عناصر عجیب، فراطبیعی و ماورایی اطرافشان، تا شاید بتوانند دوباره به یک زندگی عادی بازگردند.

چائرین به‌عنوان شخصیت اصلی یک رمان عاشقانه، زندگی آرام و شیرینی دارد. تمام توجهش فقط معطوف به قهرمان مرد داستان، جها، است؛ آن‌قدر که بقیه شخصیت‌های فرعی در نظرش فقط سایه‌های سیاه و بی‌اهمیت‌اند.

اما یک روز، ناگهان ژانر داستانش تغییر می‌کند! حالا چائرین می‌فهمد اگر می‌خواهد زنده بماند، باید با همان شخصیت‌های فرعی که قبلاً نادیده می‌گرفت متحد شود و همراه آن‌ها برای بقا بجنگد.

یکی از خانوداه های اشراف زاده انگلیس، فانتوم هایو، سرپیشخدمتی به نام سباستین مایکلز دارند. او بدون شک دارای دانش کامل، رفتارهای بی نقص و استعداد هنرهای جسمانی است. اما بنا به دلایلی، وی به عنوان استادی ۱۲ ساله انجام وظیفه می کند.

میوکی شیروگانه که به‌دلیل کسب بالاترین نمرات در کل کشور نابغه به شمار می‌آید، به‌عنوان رئیس شورای دانش‌آموزی آکادمی معتبر شوچین فعالیت می‌کند و در کنار او کاگویا شینومیا، نایب‌رئیس زیبا و ثروتمند شورا، حضور دارد. با وجود اینکه این دو هیچ رابطه‌ی عاشقانه‌ای با یکدیگر ندارند، بیشتر دانش‌آموزان آن‌ها را زوجی بی‌نقص می‌دانند.

اما حقیقت این است که پس از گذراندن زمان زیاد در کنار هم، هر دو به یکدیگر علاقه‌مند شده‌اند؛ با این حال، هیچ‌کدام حاضر نیست احساساتش را ابراز کند، چون اعتراف کردن را نشانه‌ی ضعف می‌دانند. حالا که غرورشان به‌عنوان دانش‌آموزان نخبه در میان است، میوکی و کاگویا وارد نبردی پنهان می‌شوند تا به هر شکل ممکن طرف مقابل را وادار به اعتراف کنند.

و این‌گونه، با شیطنت‌ها و نقشه‌های روزمره‌ی آن‌ها، جنگ عشق آغاز می‌شود!

داستان درباره‌ی نارومی موموسه است؛ دختری کارمند که یک اوتاکوی مخفی و فوجوشی است و سعی می‌کند علایقش به انیمه، مانگا و ژانر BL را از دیگران پنهان نگه دارد. او پس از شکست عشقی قبلی‌اش که به‌دلیل همین علایق رخ داده، شغلش را عوض می‌کند و وارد یک شرکت جدید می‌شود.

در محل کار تازه، نارومی دوباره با دوست دوران کودکی‌اش هیروتاکا نیفوجی روبه‌رو می‌شود؛ یک اوتاکوی تمام‌عیارِ بازی‌های ویدیویی که برخلاف نارومی، هیچ تلاشی برای پنهان کردن علایقش نمی‌کند. هیروتاکا که مدت‌ها به نارومی علاقه داشته، پیشنهاد می‌دهد با هم وارد رابطه شوند، چون به‌خوبی دنیای اوتاکویی همدیگر را درک می‌کنند.

داستان درباره‌ی دختری به نام نیجیمه است که یک ویژگی خاص دارد: او می‌تواند با نگاه کردن به چشمان دیگران، فوراً احساساتشان را بخواند. این توانایی باعث می‌شود در موقعیت‌های اجتماعی یا عاشقانه، خیلی زود متوجه احساسات اطرافیانش شود.

گرچه کیوکو هوری در مدرسه به‌خاطر خوش‌مشربی و استعداد تحصیلی‌اش مورد تحسین قرار می‌گیرد، جنبهٔ دیگری از زندگی‌اش را پنهان کرده است. والدینش به‌علت مشغلهٔ کاری اغلب در خانه نیستند، بنابراین هوری باید از برادر کوچکش مراقبت کند و کارهای خانه را انجام دهد و فرصتی برای معاشرت خارج از مدرسه ندارد.

در همین حال، ایزومی می‌یامورا به‌عنوان نوجوانی عبوس، عینکی و اوتاکو شناخته می‌شود. اما در واقع او فردی مهربان است که در درس خواندن ناتوان است. علاوه بر این، او نه پیرسینگ را پشت موهای بلندش پنهان کرده و یک تاتو روی پشت و شانهٔ چپش دارد.

به‌طور کاملاً اتفاقی، هوری و می‌یامورا بیرون از مدرسه با هم برخورد می‌کنند―هیچ‌یک آن‌گونه که دیگری انتظار دارد ظاهر نمی‌شود. این دو که به‌ظاهر متضادند، رفته‌رفته دوست می‌شوند و جنبه‌ای از شخصیت خود را که تاکنون به هیچ‌کس نشان نداده بودند با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند.