نقد و بررسی -  ارزش خوندن داره.

داستان تا چپتر ۷۰۰ مجذوب کننده بود و هی دلت می خواست بخونیش ولی بعد اون نه چون روند تکرار میشد و یه جورایی میشه گفت قابل پیشبینی بود و در حد اولاش جذاب نبود. آرت متوسط داشت ولی توی قسمت آناتومی اش سبکشو دوست نداشتم مثلا یه جاهایی لباس تن طرف مثل مستطیل ساده عه ولی برای داستان های طولانی ای مثل این قابل قبوله.
درباره شخصیت ژوفان باید بگم که برام تازگی نداشت ولی از این جنبه که هر بار کاری میکرد ا خودم میگفتم فازش چیه و اینکه چطور از متحداش استفاده میکنه و به کتفشم نیست می تونم بگم با بقیه پورتوگونیست ها متفاوت بود و ازش خوشم اومد البته اگه واقعا اهمیت نمیداد ضایع میشد. و بحث عشق و عاشقی... خب داخل ایسکای دنبال این نمیگردم و به نظر اون شخصیتی که به خانمای اطرافش مثل خواهر کوچیکتر یا دوست نگاه کنه جالب بود تا اینکه عاشق چوچو بشه ولی کاپل شدنشون توی زمان خوبی اتفاق افتاد و داستان رو از یکنواختی نجات داد پس اعتراضی ندارم 😗
نکته دیگه اشم مبارزه هاش تا حد مرگ بود! تا با خودت میگفتی دیگه شکست ناپذیره از شدت ضعیف بودنش ضایع میشدی و اینکه میدیدی چطور گول میخوره ولی یه دفعه ورق برمیگرده! طرف همه چیو برنامه ریزی کرده بود یا می دونست و همه رو شگفت زده کرد. یا توی مبارزه قوی تر شد و با اینکه تا پای مرگ هم میرفت یه برگ برنده رو میکرد. قست مورد عااقه ام همین موضوعات بود! حس هیجان رو که با ایسکای خوندن دنبالشی بهت القا میکنه.
در کل ارزش خوندن داره ولی از اونجایی که طولانیه و آرتش خیلی جذاب نیست میتونم بگم صحنه های فان و داستان جذابش باعث محبوبیتش شده و مهم تر از اون حس کنجکاوی ای که القا میکنه. درسته با آخراش حال نکردم ولی به خوندنش ادامه میدم که بدونم آخرش چی میشه!
یکی دیگه از نکات مثبتش می تونم آرت شخصیتا رو بگم. کاراکترا منحصر به فرد بودن و صدفا یه الگوی خاص نداشتن. برای مثال یه سری مانگا/مانواها های معروف رو میبینی که آرت مردا منحصر بفرده ولی همه ی زنا شکل همن ولی داخل این مانهوا به وضوح میشه تفاوت و منحصر به فرد بودنی که آرتیست برای شخصیت های خانم قائل شده هم متوجه شد.