نقد و بررسی -  تلاش برای اینکه نقد درخور اثر باشه

نمیخوام با یک نقد ناکافی باعث شم دیگران این اثر رو از دست بدن پس در واقع برداشت خودم رو مینویسم
جدا از اینکه مرز بین توهم و واقعیت باریک بود و نمیشد متوجه شد که اون بخش داستان واقعیت هست یا فیلم. حتی بخش آخر فیلم به نظرم میتونه بخشی از فیلمی که میسازن باشه. و البته میتونه نباشه
تا زمان مکالمه پدر و پسر چندان این ویژگی که اون بخش مثبت دیگران رو میبینه برجسته نیست
برای اون مادرش با همه بد اخلاقی هاش یک فرشته بود پس همون رو به تصویر کشید
همونطور که از کسی در اون سن و با چنان روحیه ای انتظار میره تظاهر به شجاعت و ترسیدن از روبرو شدن با حقیقت مرگ
و شخصیت مادر رو نمیشه قضاوت کرد کسی که از مرگ پیش رو خبر. داره
تلاش برای جاودانگی با فیلم. یا اینکه در واقع زمان بیشتری با خانوادش بگذرونه؟ بنظرم اون هم ترسیده بود و ترسش رو با کمی بد خلقی بروز میداد می‌ترسید تنها باشه پس خواست پسرش بهش توجه کنه؟
پدر سردر گم بود باید چکار کنه ؟ جلوی همسرش رو بگیره؟ این بار زیادی برای پسرشون بود حداقل شناخت پدر از پسر اینطور به نظر می‌رسید
اون در بیمارستان با دختری آشنا میشه شاید اون واقعا بیمار بود؟
اگر مرگ دختر واقعی باشه امکان داره سکانس ملاقات در بزرگسالی بخشی از فیلم باشه تا بتونه همونطور که می‌خواست تخیل رو به فیلم اضافه کنه
کمتر به نظرم میرسه اون خون آشام بوده باشه چون تخیلی قابل پیش بینیه. اما دختر از این طریق خودش رو جاودان میکنه
در واقع شاید از اولین صحنه تا اخرین صحنه یک فیلم باشه اینطور جالب تر نیست؟
اگر اون یک خون آشام بود چرا باید به بیمارستان می‌رفت اون که میدونست چه اتفاقی قراره بیفته و چون تنهابود نمیتونست کسی رو همراهی کنه. آیا پسر رو تعقیب می‌کرد تا یک فیلم ازش بسازه؟ بالاخره اون تنهاییش رو با فیلم پر می‌کرد
ایا جایی که ملاقات کردن بیمارستان بود ؟ یا خونه پسر اون در همون راه پله ای که بنظر به پشت بام بیمارستان راه داشت. پدرش رو صدا میکنه و خبر میده که به خونه برگشته. پس آیا واقعا کل داستان یک فیلم نیست ؟
خیلی ایده ها به ذهنم رسیده آیا نویسنده فقط اون رو نوشت چون همونطور که بود واقعی بود یا قصد داشت ما برداشت های مختلف داشته باشیم تصویرگری این کار هم خیلی دل نشین بود طوری که لرزش دوربین زاویه دید دوربین خطوط ملایم و سخت و قاب بندی ها در خور داستان بود