اسم لیست:  ترمینال

اولین روز حضور شوکو کومی در دبیرستان خصوصی و معتبر ایتان است، اما او خیلی زود به محبوب‌ترین و دست‌نیافتنی‌ترین دختر مدرسه تبدیل می‌شود. با موهای بلند و مشکی و ظاهری قدبلند و باوقار، توجه هر کسی را که می‌بیندش به خود جلب می‌کند. فقط یک مشکل کوچک وجود دارد؛ با وجود این همه محبوبیت، شوکو در برقراری ارتباط با دیگران بسیار ضعیف است.

در این میان، هیتوهیتو تادانو یک دانش‌آموز کاملاً معمولی دبیرستانی است که شعار زندگی‌اش «شرایط را بسنج و از دردسر دوری کن» است. اما خیلی زود می‌فهمد که نشستن کنار شوکو، او را به دشمن شماره یک تمام همکلاسی‌هایش تبدیل کرده است!

یک روز، هیتوهیتو به‌طور اتفاقی بیهوش می‌شود و وقتی به هوش می‌آید، صدای «میو»ی شوکو را می‌شنود. او تظاهر می‌کند که چیزی نشنیده و همین باعث می‌شود شوکو فرار کند. اما قبل از اینکه بتواند دور شود، هیتوهیتو به این نتیجه می‌رسد که شوکو در صحبت کردن با دیگران مشکل جدی دارد—در واقع، او تا به حال حتی یک دوست هم نداشته است.

از همین‌جا، هیتوهیتو تصمیم می‌گیرد به شوکو کمک کند تا به هدفش برسد: پیدا کردن صد دوست، تا بتواند بر اختلال ارتباطی‌اش غلبه کند.

گرچه کیوکو هوری در مدرسه به‌خاطر خوش‌مشربی و استعداد تحصیلی‌اش مورد تحسین قرار می‌گیرد، جنبهٔ دیگری از زندگی‌اش را پنهان کرده است. والدینش به‌علت مشغلهٔ کاری اغلب در خانه نیستند، بنابراین هوری باید از برادر کوچکش مراقبت کند و کارهای خانه را انجام دهد و فرصتی برای معاشرت خارج از مدرسه ندارد.

در همین حال، ایزومی می‌یامورا به‌عنوان نوجوانی عبوس، عینکی و اوتاکو شناخته می‌شود. اما در واقع او فردی مهربان است که در درس خواندن ناتوان است. علاوه بر این، او نه پیرسینگ را پشت موهای بلندش پنهان کرده و یک تاتو روی پشت و شانهٔ چپش دارد.

به‌طور کاملاً اتفاقی، هوری و می‌یامورا بیرون از مدرسه با هم برخورد می‌کنند―هیچ‌یک آن‌گونه که دیگری انتظار دارد ظاهر نمی‌شود. این دو که به‌ظاهر متضادند، رفته‌رفته دوست می‌شوند و جنبه‌ای از شخصیت خود را که تاکنون به هیچ‌کس نشان نداده بودند با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند.