نقد و بررسی -  بهترین ۶۰ چپتری که میتونی بخونی

اول میخوام از شخصیت پردازی بگم. شخصیت ها خیلی خوب طراحی شده بودن. صرف منظورم آرت و ویژوال نیست. هر شخصیت گذشته اعتقادات و مدل انتخاب و تصمیم گیری های خاص خودش رو داشت. رفتاراش علتی داشت و فارغ از درست یا غلط بودن تصمیماتی که میگرفتن تو میتونستی درکشون کنی.
واقعا تک تک شخصیتا دوست داشتی بودن.

خط داستانی این مانهوا خیلی تمیز و منطقی بود. واقعا لذت بخش بود، اینکه میدیدی چه جوری نویسنده/مانهواکا تونسته اتفات رو بهم وصل کنه، و یه خط داستانی تمیز بسازه، ریتم داستان رو حفظ کنه و بدون اضافه گویی همه سوالات مخاطب رو جواب بده.
واقعا پایان داستان برای من سوالی باقی نموند که مثلا «چرا فلان شخصیت فلان کارو کرد؟» یا اینکه «پس اون اتفاق چرا افتاد؟» همه رو خیلی تمیز جمع میکنه و یکی یکی به همش میپردازه.

معمولا زیاد پیش میاد که مانهواها توی جمع بندی ضعیف عمل میکنن ولی اینجا ما مانهواکای باهوشی رو داریم که توی داستان سر نخ هارو پخش میکنه و یکی یکی پیگیری میکنه و به نتیجه میرسونه. درخشان واقعا.

در کنار همه اینا مانهوا آرت و ویژوال واقعا جذابی داره، طراحی صحنه، طراحی لباس و ... واقعا دوست داشتنیه.

با تمام اینا اگر بخوام یه نکته منفی بگم، بنظرم این روایت کشش اینو داشت که بهش بیشتر پرداخته بشه. یعنی واقعا ۶۰ چتر میتونست تا ۱۵۰ چپتر هم برسه، بدون ساید استوری.

علاوه بر اینا به عنوان نکته اخر میخوام از تیم ترجمه و ادیت این کار تشکر کنم. واقعا عالی عمل کردن و لذت کارو چند برابر کردن. واقعا خسته نباشید میگم بهشون.