سفر در زمان (8 اثر)

«جها لی»، شیطان دیوانه، رؤیای تبدیل شدن به خدای هنرهای رزمی را در سر دارد. اما وقتی پس از دزدیدن «یشمِ آسمان» در حال فرار از فرقهٔ شیطانی از صخره‌ای سقوط می‌کند، آرزوهایش نقش بر آب می‌شود.

با این حال، این پایان کار او نیست—جها پس از سقوط بیدار می‌شود و می‌بیند دوباره به بیست‌سالگی‌اش بازگشته است. حالا با دانشی که از آینده و هنرهای رزمی دارد، فرصتی تازه برای انتقام و جبران اشتباهات گذشته پیش رویش قرار گرفته است.

آیا این بار می‌تواند رؤیایش را محقق کند، یا محکوم است بار دیگر با همان سرنوشت روبه‌رو شود؟

وقتی آریا روسنته به سوی چوبهٔ دار می‌رود، مردم با شادی فریاد می‌زنند؛ خوشحال از اینکه سرانجام «شرور واقعی» مجازات می‌شود. زندگی او داستانی از فقر تا ثروت بود؛ بعد از ازدواج مادرش با یک کُنت، آریا با ثروت تازه‌اش مغرور شد و از جایگاهش سوءاستفاده کرد. همه دلشان برای خواهر به‌ظاهر معصوم و قدیس‌مآبش، میئله، می‌سوخت که سال‌ها مجبور بود چنین خواهری را تحمل کند.

اما درست لحظه‌ای پیش از مرگ، آریا حقیقت را می‌فهمد—تمام سقوطش از همان ابتدا نقشهٔ میئله بوده است.

وقتی دوباره چشم باز می‌کند، خودش را در گذشته می‌بیند و کنار دستش یک ساعت‌شنی مرموز قرار دارد. حالا این «شرور سابق» فقط یک هدف دارد: انتقام. از احترام کُنت گرفته تا عشق نامزدش، هر چیزی که میئله روزی دوست داشت، این بار قرار است سهم آریا باشد.

با دانشی که از آینده دارد و با کمک قدرت ساعت‌شنی برای بازگرداندن زمان، آریا تصمیم گرفته برای رسیدن به انتقامش از هیچ کاری دریغ نکند—حتی اگر لازم باشد از دیگران استفاده کند یا پشت لبخندی ساختگی احساسات واقعی‌اش را پنهان کند.

هارلی فکر می‌کرد ازدواج بلیت خروجش از خانه‌ی خانوادهٔ ارنست و دوری از سه پسر آن خانواده—همان آزاردهندگان همیشگی‌اش—خواهد بود.

اما در شب عروسی‌اش، ناگهان بیست سال به گذشته بازمی‌گردد؛ به دوران نوجوانی‌ای که امیدوار بود هرگز دوباره به یاد نیاورد. حالا که فرصتی دوباره برای کودکی به دست آورده، هارلی مصمم است در برابر زورگویی‌ها بایستد.

با این حال، آنچه با تلافی و مقابله آغاز می‌شود، کم‌کم به آشتی و درک متقابل می‌انجامد؛ زیرا هارلی و برادران ارنست به‌تدریج دردها و رنج‌های یکدیگر را بهتر می‌فهمند.

موجودات عجیبی که با نام «میمت‌ها» شناخته می‌شوند به زمین حمله کرده‌اند و جنگی جهانی را به راه انداخته‌اند؛ جنگی که بشریت را برای بقا به مبارزه واداشته است. در پاسخ به این تهدید، انسان‌ها «نیروی دفاع متحد» را تشکیل می‌دهند؛ سازمانی مشترک که هدفش غلبه بر این دشمن تازه است.

سربازان که مأمور نابودی تهدید رو‌به‌گسترش میمت‌ها هستند، با پوشیدن لباس‌های رزمی اسکلت بیرونی پیشرفته به میدان نبرد فرستاده می‌شوند تا برتری لازم را در برابر دشمنانشان به دست آورند.

«کیجی کیریا»، سرباز تازه‌وارد، در نخستین اعزام خود بلافاصله کشته می‌شود؛ اما با ناباوری درمی‌یابد که دقیقاً یک روز پیش از حمله‌ی واحدش به منطقه‌ی تهاجم میمت‌ها از خواب بیدار شده است. پس از تجربه‌ی دوباره‌ی همان رویداد، او متوجه می‌شود در یک حلقه‌ی زمانی گرفتار شده که با مرگش فعال می‌شود.

در حالی که صدها بار روز نبرد را از نو زندگی می‌کند، کیجی به‌تدریج از دانسته‌هایش درباره‌ی این پدیده استفاده می‌کند، قدرت خود را افزایش می‌دهد و مهارت‌هایش را ارتقا می‌بخشد تا سرانجام، زمانی که بار دیگر رو‌در‌روی مرگ قرار می‌گیرد، آماده باشد سرنوشتش را تغییر دهد.

زِفیر آخرین انسان است که در جهانی رهاشده از سوی خدایان با نیروهای شر می‌جنگد. وقتی او در نبردی به‌دست تارتاروس، خدای نابودی، کشته می‌شود، به نظر می‌رسد تمام امیدهای بشریت از بین رفته است. اما سرنوشت زفیر هنوز به پایان نرسیده؛ خدایانی که نبردهای او برایشان سرگرم‌کننده بوده، فرصتی دوباره به او می‌بخشند.

زفیر ده سال به گذشته فرستاده می‌شود؛ به زمانی که هنوز یک برده بود، نه قدرتمندترین انسان زنده. اکنون این پرسش مطرح است: آیا زفیر می‌تواند از تارتاروس انتقام بگیرد و زنی را که دوست دارد نجات دهد، یا محکوم است بار دیگر همان سرنوشت تلخ گذشته را تکرار کند؟

پس از آنکه برج به‌طور ناگهانی ظاهر شد، افرادی که می‌خواستند به دنبال ارزش‌ها و آرمان‌های شخصی خود بروند، وارد آن شدند و به «هانتر»ها شهرت یافتند. هرکدام هدفی برای خود داشتند، اما تنها عده‌ای خاص از سوی این سازه‌ی مرموز انتخاب شدند و مهارت‌های قدرتمندی به دست آوردند.

کیم گونگ‌جا، هانتری ضعیف در رده‌ی F که هیچ مهارتی ندارد، به کسانی که مورد لطف برج قرار گرفته‌اند حسادت می‌کند. روزی این حسادت بر او غلبه می‌کند و ناگهان مهارتی در حد رده‌ی S به دست می‌آورد؛ مهارتی که به او اجازه می‌دهد توانایی دیگران را کپی کند—اما تنها پس از اینکه آن شخص او را بکشد.

خیلی زودتر از آنچه انتظارش را داشت، گونگ‌جا فرصت می‌یابد توانایی جدیدش را روی هانتر افسانه‌ای معروف به امپراتور شعله‌ها امتحان کند. در لحظات مرگ، او به حقیقتی تاریک درباره‌ی مردی پی می‌برد که زمانی بیش از همه تحسینش می‌کرد.

پس از آن، گونگ‌جا مهارت قدرتمند دیگری به دست می‌آورد که به او امکان زنده شدن و بازگشت ۲۴ ساعت به گذشته را می‌دهد. با تکیه بر این قدرت، او نقشه‌ای جسورانه می‌کشد: سفر به ۱۱ سال قبل، از میان برداشتن امپراتور شعله‌ها، و تثبیت جایگاه خود به‌عنوان بهترین هانتر جهان.

زندگی عادی کگومه هیگوراشی ناگهان دگرگون می‌شود وقتی دیوی او را به درون چاهی می‌کشد و پانصد سال به گذشته می‌برد. در این دوران، کگومه خیلی زود دو چیز را می‌فهمد: دیوها میان انسان‌ها رفت‌وآمد می‌کنند و او ناآگاهانه شیئی خطرناک را از دنیای خودش آورده—گوی کوچکی به اندازهٔ تیله، مشهور به «گوهر شیکون» (گوهر چهار روح). این گوی نامعمول به هر دیوی که آن را در اختیار داشته باشد قدرتی عظیم می‌بخشد، و کگومه برای هر کسی که قصد سرقتش را داشته باشد هدفی آسان است. هنگام نبرد با دیوی، تلاشی شتاب‌زده برای دور کردنش باعث می‌شود کگومه ناخواسته گوهر را خرد کند و بی‌شمار تکه از آن در سراسر ژاپن فئودالی پراکنده شود. او خیلی زود پیامدهای سنگین کارش را درمی‌یابد، وقتی باید با نیمه‌دیو، اینویاشا، همراه شود تا پیش از آن‌که تکه‌ها به دست افراد نادرست بیفتد، همهٔ آنها را جمع‌آوری کنند.

چه می‌شد اگر ما در دنیایی زندگی می‌کردیم که "آدمکش مواجب‌بگیر" هم مانند پزشکان و وکلا، حرفه‌ای قانونی و همه‌گیر تلقی می‌شد؟ چه می‌شد اگر دانشمندی به منظور رسیدن به شگفت‌انگیزترین نقطه عطف شغل خود، چنین آدمکشی را استخدام می‌کرد... تا در زمان به عقب سفر کند و آدولف هیتلر را پیش از آن‌که خوی شیطانی‌اش به قدر برسد، بکُشد؟ چه می‌شد اگر هیتلر از این اقدام به ترور جان سالم به‌در می‌برد، ماشین زمان را می‌دزدید، خود را به قرن ٢١ـم می‌رساند... و قاتل هنوز به قدرت نرسیده همان ٧٠ سال پیش سرگردان و آشفته رها می‌کرد؟ اگر خیال می‌کنید که جوابی برای این پرسش‌ها دارید... سخت در اشتباهید. و شما باید من آدولف هیتلر را کُشتم، آخرین اثر شاهکار جیسون را بخوانید.