نقد و بررسی -  سرباز اسکلتی

مانهواییه که داستان جالب و خوبی داره اما طولانیه و احتمالا خیلی طولانی تر از این حرفا هم بشه اگر نوسینده‌ش بخواد همینطوری ادامه بده داستان
در طول داستان سه بار آرت استایلش عوض میشه ولی همچنان تو کشیدن صحنه فایت ها ضعیفه
یکی از نکات مثبت اثر که خیلی به چشم میاد جهان سازی قوی‌ش هست
با شخصیت اصلی به شدت اسکلی طرفیم، بعضی جاهاش آدم واقعا براش سوال میشه چرا قدرت به این خوبیو دادن به این؟
شخصیت پردازی بدی هم نداره ولی قوی هم نیست آنچنان بیشتر کل داستان حول همون شخصیت اصلیش و فتیش ((محافظت کردنش)) میگردخ
یکی دیگه از نکاتی که میتونم بهش اشاره کنم اینه که ۱۰۰ چپتر اول یه جورایی عملا به شکل مقدمه‌ان و داستان انگار داره به صورت عرضی حرکت میکنه نه طولی که نه میشه ردش کرد و نه میشه نخوندش باید این ۱۰۰ چپتر اولو تحمل کنید تا به جاهای خوب داستان برسید
از چپتر ۱۴۰ به بعدم داستان خیلی بهتر میشه
در کل خیلی پیشنهادش نمیکنم ولی ارزش یه بار خوندنو داره