نقد و بررسی -  ترکیبی از راز، اکشن، و داستانی متفاوت درباره هویت و انسانیت.

قبل از شروع باید بگم که The Blood of the Butterfly از آندرریتدترین مانهواهاییه که شاید در نگاه اول فقط یه داستان اکشن درباره هیولاها و آدم‌های قدرتمند به نظر برسه، ولی خیلی زود مشخص می‌شه داستان پیچیده‌تر از این حرف‌هاست. چیزی که بیشتر از همه باعث جذابیتش می‌شه، رازهایی هستن که درباره شخصیت اصلی و دنیای داستان وجود دارن.
داستان در دنیایی اتفاق می‌افته که موجودات عظیم و خطرناکی شبیه حشرات، زندگی انسان‌ها رو تهدید می‌کنن. در مقابل اون‌ها، انسان‌هایی با توانایی‌های خاص به نام پروانه وجود دارن که با این موجودات مبارزه می‌کنن. شخصیت اصلی، میهوا، در ابتدا اون‌ها رو قهرمان‌هایی می‌بینه که از مردم محافظت می‌کنن، اما بعد از اتفاقاتی که زندگی‌ش رو تغییر می‌ده، درباره گذشته خودش و حقیقت پروانه‌ها شک می‌کنه.
مهم‌ترین بخش داستان برای من، گذشته مبهم میهوا بود. اون حدود سیزده سال از خاطراتش رو به یاد نمیاره و واکنش عجیبش نسبت به خون خودش هم نشون می‌ده که اتفاق مهمی در گذشته‌اش افتاده. داستان جواب این سؤال‌ها رو سریع نمی‌ده و کم‌کم سرنخ‌هایی در اختیار مخاطب می‌ذاره. همین باعث می‌شه مدام بخواید بدونید واقعاً چه اتفاقی برای میهوا افتاده.
نکته جالب اینه که مخاطب تقریباً همراه میهوا حقیقت رو کشف می‌کنه. هر اطلاعات جدیدی درباره گذشته‌اش می‌تونه برداشت ما از شخصیت اصلی رو تغییر بده. بنابراین میهوا فقط قرار نیست قوی‌تر بشه، بلکه باید بفهمه واقعاً کیه و چه چیزی از گذشته‌اش پنهان شده.
پروانه‌ها و باغچه هم بخش مهمی از جهان‌سازی داستان هستن. هرچه اطلاعات بیشتری درباره اون‌ها به دست میاریم، مشخص می‌شه ماجرا فقط مبارزه انسان‌ها با موجودات عجیب نیست و پشت وجود پروانه‌ها و باغچه رازهای بیشتری وجود داره.
شخصیت‌های فرعی هم نقش خوبی در داستان دارن. پروانه‌های مختلف توانایی‌ها و گذشته‌های متفاوتی دارن و بعضی از اون‌ها ارتباط مهمی با خط اصلی داستان پیدا می‌کنن. البته بعضی شخصیت‌ها می‌تونستن بیشتر پرداخته بشن، چون گاهی درست وقتی درباره‌شون کنجکاو می‌شیم، داستان دوباره روی میهوا تمرکز می‌کنه. ولی خب به شدت از شخصیت‌هاش خوشم اومد.
از نظر اکشن، اثر عملکرد خوبی داره. قدرت‌های متفاوت پروانه‌ها باعث شده مبارزه‌ها تنوع داشته باشن و هر درگیری شبیه قبلی نباشه. وجود موجودات عظیم هم باعث می‌شه حس خطر همیشه وجود داشته باشه. مبارزه‌ها هم فقط برای نمایش قدرت نیستن و گاهی روی روند داستان تأثیر می‌ذارن.
طراحی اثر با فضای تاریک و فانتزی داستان هماهنگه. طراحی موجودات و پروانه‌ها باعث شده دنیای داستان ظاهر خاص خودش رو داشته باشه و صحنه‌های اکشن هم جذاب‌تر بشن. بعضی موجودات واقعاً حس خطر رو منتقل می‌کنن و شخصیت‌ها هم طراحی متمایزی دارن.
چیزی که باعث شد اثر برای من بیشتر از یک داستان اکشن معمولی باشه، موضوعاتی مثل هویت و انسان بودنه. میهوا حتی درباره گذشته خودش اطلاعات کاملی نداره و همین باعث می‌شه شناختن خودش بخش مهمی از داستان باشه. تفاوت پروانه‌ها با انسان‌های عادی هم این سؤال رو ایجاد می‌کنه که مرز بین انسان و یک موجود قدرتمند دقیقاً کجاست.
یکی دیگه از نکات جالب داستان اینه که شخصیت‌ها همیشه به دو گروه کاملاً خوب و بد تقسیم نمی‌شن. بعضی تصمیم‌ها دلایل خودشون رو دارن و با بیشتر شدن اطلاعات، ممکنه دیدگاه مخاطب نسبت به بعضی شخصیت‌ها تغییر کنه.
البته ریتم داستان در همه قسمت‌ها یکسان نیست. بعضی بخش‌ها پر از اتفاق و مبارزه هستن و بعضی قسمت‌ها بیشتر به توضیح گذشته و دنیای داستان اختصاص دارن. همچنین اطلاعات زیاد درباره شخصیت‌ها و ارتباطاتشون ممکنه گاهی کمی گیج‌کننده بشه، ولی همین پیچیدگی به فضای معمایی اثر کمک می‌کنه.
یکی از چیزهایی که دوست داشتم اینه که داستان مدام سؤال ایجاد می‌کنه. وقتی فکر می‌کنید بالاخره متوجه شدید چه اتفاقی افتاده، اطلاعات جدیدی وارد می‌شه که باعث می‌شه دوباره به برداشتتون شک کنید. همین حس کنجکاوی یکی از دلایل اصلی جذابیت داستانه.
در مجموع، این مانهوا برای من بیشتر از یک مانهوا درباره مبارزه با هیولاها بود. داستان در کنار اکشن، روی گذشته میهوا، هویت شخصیت‌ها و رازهای پروانه‌ها و باغچه تمرکز می‌کنه. همین ترکیب باعث شده اثر فقط به مبارزه وابسته نباشه و همیشه چیزی برای کشف کردن داشته باشه.
اگر از مانهواهایی خوشتون میاد که در کنار اکشن و فانتزی، داستان معمایی و شخصیت اصلی با گذشته مبهم دارن، این مانهوا می‌تونه انتخاب جالبی باشه. شاید بعضی قسمت‌ها کمی پیچیده یا آرام‌تر باشن، ولی رازهای داستان باعث می‌شن بخواید ادامه بدید و بفهمید پشت این اتفاقات چه چیزی قرار داره.
در نهایت، چیزی که این اثر رو جذاب می‌کنه، سؤال‌هاییه که از اول تا آخر همراه داستان باقی می‌مونن: میهوا واقعاً کیه؟ چه چیزی از گذشته‌اش پنهان شده؟ پروانه‌ها دقیقاً چه نقشی در این دنیا دارن؟ و آیا قهرمان‌هایی که مردم می‌شناسن، واقعاً همون چیزی هستن که به نظر می‌رسن؟
این مانهوا شاید بی‌نقص نباشه، اما ترکیب راز، اکشن، فانتزی و داستان مربوط به هویت باعث شده اثر متفاوتی باشه و صرفاً به یک داستان مبارزه با هیولاها تبدیل نشه. برای من، رازهای پشت داستان و گذشته میهوا مهم‌ترین دلیلی هستن که باعث می‌شن ارزش ادامه دادن داشته باشه.
در نهایت از تیم ترجمه و تمام کسانی که براش زحمت کشیدن ممنونممم.